Spijt van je kinderen, kan dat een parentale burn-out zijn?
19 november 2026 
4 min. leestijd

Spijt van je kinderen, kan dat een parentale burn-out zijn?

Spijt van het ouderschap en een parentale burn-out kunnen samengaan, maar ze zijn niet hetzelfde. Misschien verlang je vooral naar tijd voor jezelf en naar het leven van vroeger. Misschien zou je, met wat je nu weet, liever geen ouder zijn geworden. Het helpt om uit te zoeken wat die gedachte voor jou betekent, hoe uitgeput je bent en welke steun je nodig hebt.

De gedachte die je nooit hardop zegt

Het is zaterdagochtend en je had om 10 uur met een vriendin afgesproken, de eerste keer in weken. Om half 9 heeft je dochter verhoging en je partner moet werken. Je typt het berichtje ("sorry, gaat weer niet lukken"), je drukt op verzenden, en dan is hij er. Die zin die je nooit afmaakt. Had ik maar nooit...

Je schrikt ervan. Wie denkt er nou zoiets over haar eigen kind? Op Instagram staat die moeder van 3 in bijpassende gebreide truien, die schrijft dat moeder worden het mooiste is wat haar ooit is overkomen. En jij zit op de rand van de bank met een telefoon in je hand en een gedachte waar je je voor schaamt.

Je bent daarin niet de enige. Typ "spijt van kinderen" in Google en de zoekbalk vult zelf aan met "forum" en "reddit", de plekken waar ouders anoniem schrijven wat ze thuis niet durven te zeggen.

Spijt van je kinderen of verlangen naar je oude leven?

Achter die ene gedachte kunnen heel verschillende dingen zitten. Misschien verlang je naar uitslapen op zaterdag, naar een gesprek dat niet om de 30 seconden onderbroken wordt, naar je werk of naar de vriendin die je al maanden niet gesproken hebt. Misschien ben je zo uitgeput dat alles wat met je kinderen te maken heeft zwaar voelt. Of je hebt echt spijt van de keuze om ouder te worden. Vaak loopt het door elkaar.

Al die ervaringen kunnen samengaan met heel veel liefde voor je kind. Juist dat maakt het zo verwarrend. Die knoop mag je stap voor stap ontwarren, en durven kijken wat er bij jou speelt is daarin al een hele stap.

Lieve ouder, die gedachte maakt je geen slechte moeder of vader. Ook vaders kunnen trouwens spijt hebben van het ouderschap, en ook zij praten er zelden over. Zegt je partner dat hij zijn oude leven mist, vraag dan wat hij daar precies mee bedoelt.

Wanneer er meer speelt dan spijt

De Belgische hoogleraren Roskam en Mikolajczak hebben jarenlang onderzocht wat een parentale burn-out precies is. Ze zien 4 kenmerken die vaak samen optreden. Je bent uitgeput door de zorg voor je kinderen. Je merkt een groot verschil met de ouder die je vroeger was. Je hebt genoeg van je rol als ouder. En je voelt meer afstand tot je kinderen, alsof je ze op de automatische piloot verzorgt.

Spijt staat niet in dat rijtje. Ze onderzoeken het als iets wat vaak samen met een burn-out voorkomt, en ook los ervan. Daarom is het zinvol om naast de spijt naar de andere signalen te kijken. Word je al moe wakker? Heb je merkbaar minder plezier in het ouderschap dan een jaar geleden? Reageer je feller dan je wilt, of juist vlak, alsof het je allemaal niet meer raakt? Ontloop je je kinderen een beetje, door langer op je werk te blijven of steeds even op je telefoon te kijken? Herken je daar meerdere dingen van, en duurt het al een aantal weken, dan is de kans groot dat er meer speelt dan een slechte week.

Waarom ouders van pittige en (hoog)gevoelige kinderen hier vaker tegenaan lopen

Een temperamentvol of (hoog)gevoelig kind vraagt gewoon VEEL meer van je. De ochtend begint met een broek die "raar zit" en pas na 4 andere broeken goed genoeg is. De middag eindigt met een kind dat bij de voordeur ontploft na een dag vol indrukken. En de avond gaat op aan een bedritueel van 90 minuten dat het ene moment werkt en het volgende moment niet.

Er zit weinig rek in zo'n dag, en nog minder herstel. Andere ouders op het schoolplein lijken het met 3 kinderen moeiteloos te doen, terwijl jij al blij bent als je om 9 uur 's avonds nog een warme kop thee haalt. Dat verschil maakt het eenzaam. Je gaat je afvragen wat er mis is met jou, terwijl jouw kind gewoon meer energie kost dan het gemiddelde kind.

Kijk daarbij ook eerlijk naar de verdeling thuis. Wie staat er 's nachts op, wie belt de school, wie weet waar de gymschoenen liggen? Komt het meeste op jou neer en is er weinig hulp om je heen, dan is het niet gek dat je op bent. Daar komt bij dat je eigen ideaalbeeld vaak hoog lag. Rustig blijven, alles uitleggen, altijd beschikbaar zijn. Dat zijn mooie waarden, maar ook waarden die bij een pittig kind dag in dag uit enorm veel van je vragen.

Wat je kunt doen met die gedachte

Zeg hem hardop, tegen één volwassene die je vertrouwt. Je partner, een goede vriendin, je zus. Een gedachte die je eindelijk uitspreekt, wordt vaak een stuk minder groot, en grote kans dat je iets terugkrijgt als "o, dat ken ik ook". Je kind mag trouwens niet de persoon zijn bij wie je dit kwijt moet, en ook niet degene die jou moet geruststellen.

Kijk daarna eerlijk naar wat je het meest mist. Is het slaap, tijd alleen, je werk, je vriendinnen? Kies daar één ding uit en pak dat stukje terug, hoe klein ook. Een vaste ochtend in de week waarop je partner of oma de kinderen naar school brengt. Een wandeling op zondag zonder iemand die vraagt hoe lang het nog duurt. Het zijn kleine herstelmomenten, maar ze maken het verschil tussen alleen maar geven en ook af en toe weer opladen.

Let ook op wat je merkt in het contact met je kind. Zijn er nog momenten waarop het licht voelt, al is het maar 5 minuten met een boek op de bank? En wat zou je nodig hebben om er daar iets meer van te hebben? Die vraag zegt vaak meer over welke hulp past dan de spijt zelf.

En verlaag de lat, echt. Pannenkoeken op dinsdag zijn ook avondeten. Een kind dat een middag tv kijkt terwijl jij op de bank ligt, overleeft dat prima. Je hoeft het ouderschap niet te winnen.

Wanneer je hulp inschakelt

Blijft de spijt hangen, of merk je dat je je kinderen steeds meer ontloopt, dan hoef je daar niet alleen mee rond te lopen. Merk je daarnaast dat je somber bent en nergens meer van geniet, ook buiten je gezin, dan is het goed om ook eens naar ouderburn-out of depressie te kijken, en om het met je huisarts te bespreken.

In de gratis gids Moe of op? kun je verder kijken naar je belasting, met in 10 minuten helder waar het verschil zit tussen gewoon moe en op, en wat er dan helpt. Vraag de gids gratis aan.

Over de schrijver
Ik ben Lara van der Zwaag, orthopedagoog en oprichter van de Online Opvoed Uni. Ik help ouders van temperamentvolle en gevoelige kinderen om hun kind beter te begrijpen, steviger te reageren en patronen binnen het gezin te doorbreken. Mijn expertise ligt op het snijvlak van opvoeding, prikkelverwerking, emotieregulatie, gezinsdynamiek en overbelasting bij ouders.Binnen dat werk ben ik gespecialiseerd in parentale burn-out, ook wel ouderburn-out of ouderschapsburn-out genoemd. Ik zie dagelijks hoe intens ouderschap, voortdurende afstemming, mentale belasting en een kind dat structureel meer vraagt ouders langzaam kunnen uitputten. Niet alleen als individueel probleem, maar ook als iets wat doorwerkt in de dynamiek van het hele gezin.Met de Online Opvoed Uni bieden we ouders praktische en deskundige ondersteuning, met oog voor de unieke behoeften van hun kind, de patronen binnen het gezin en de draagkracht van de ouder zelf. Zodat ouders niet alleen meer grip krijgen op het gedrag van hun kind, maar ook op de manier waarop het ouderschap voor henzelf vol te houden blijft.